Gevaarsetiketten voor ADR, ADN, RID, IMDG en IATA

Het juiste gevaarsetiket hangt af van de stof, verpakking, vervoerswijze en transportregel. Door vooraf de juiste gegevens te controleren voorkom je verkeerde markering en vertraging tijdens opslag of transport.

Controleer daarom altijd de classificatie van de stof en de eisen van de vervoersregel die voor jouw zending geldt.

1. Controleer het UN-nummer en de gevarenklasse

Het UN-nummer bepaalt welke gevarenklasse en welke markering verplicht zijn. Sommige stoffen hebben naast een hoofdgevaar ook bijkomende gevaren. In dat geval zijn meerdere gevaarsetiketten nodig.

ADR etiketten gebruik je voor het vervoer van gevaarlijke goederen over de weg. ADR schrijft onder andere regels voor over classificatie, verpakking, markering, etikettering, documentatie en voertuiguitrusting.

Voor verpakkingen geldt vaak een gevaarsetiket van minimaal 100x100 mm. Op IBC’s en grote verpakkingen moet het gevaarsetiket vaak aan twee tegenoverliggende zijden zichtbaar zijn. Op kleinere verpakkingen volstaat meestal één goed zichtbaar etiket, afhankelijk van de stof en de verpakking.

Voor containers, tankcontainers, voertuigen en andere transporteenheden kunnen grotere etiketten of borden nodig zijn, vaak 250x250 mm. Welke markering nodig is, hangt af van de stof, het UN-nummer, de verpakking, de hoeveelheid en de transportvorm.

Bij gassen uit klasse 2 kan naast het gevaarsetiket ook de officiële vervoersnaam of chemische benaming nodig zijn. Controleer daarom altijd de stofclassificatie en de bijbehorende vervoersdocumenten.

Het UN-nummer is een viercijferig nummer dat een gevaarlijke stof of groep stoffen identificeert. Dit nummer helpt om snel te bepalen welke stof wordt vervoerd en welke regels daarbij horen.

Het UN-nummer mag apart op de verpakking staan, maar kan ook op of bij het gevaarsetiket worden verwerkt. Voor veel toepassingen is een gevaarsetiket met UN-nummer handig, omdat klasse en stofidentificatie direct bij elkaar staan. Dit voorkomt verwarring bij opslag, overslag en transport.

Let op: een UN-nummer is niet hetzelfde als het gevaarsidentificatienummer op een oranje ADR bord. Op een oranje bord met nummers staat het gevaarsidentificatienummer bovenaan en het UN-nummer onderaan.

Gebruik je een oververpakking, zoals een doos, palletfolie of verzamelverpakking, en zijn de originele gevaarsetiketten niet meer zichtbaar? Breng dan dezelfde gevaarsetiketten en UN-nummers ook aan op de buitenzijde van de oververpakking.

Daarnaast hoort op de oververpakking het woord oververpakking te staan. Als de taal van verzending niet Engels, Duits of Frans is, gebruik dan ook minimaal één van deze talen, zoals “overpack”.

Voor sommige zendingen heb je aanvullende markering nodig. Denk aan gelimiteerde hoeveelheden, excepted quantities of het behandelingsetiket deze zijde boven.

Bij milieugevaarlijke stoffen kan naast het gewone gevaarsetiket ook het etiket voor milieugevaarlijke stoffen nodig zijn. Dit geldt onder meer bij verpakkingen met meer dan 5 liter vloeistof of 5 kg vaste stof, afhankelijk van de classificatie.

Voor bepaalde voertuigen, containers, tanks en transporteenheden zijn grotere gevaarsetiketten of ADR borden nodig. Grote etiketten worden ook wel placards genoemd. Deze markering maakt het gevaar ook op afstand zichtbaar.

Oranje ADR borden tonen bij bepaalde transporten het gevaarsidentificatienummer bovenaan en het UN-nummer onderaan. Bij vervoer van losse colli worden vaak blanco oranje borden gebruikt aan de voor- en achterkant van het voertuig.

Bij tankvervoer of vervoer van losgestorte gevaarlijke stoffen kunnen oranje borden met nummers nodig zijn. Vaak plaats je dan borden met nummers aan beide zijkanten en blanco oranje borden aan de voor- en achterkant. Bij vervoer van één gevaarlijke stof kunnen borden met nummers aan de voor- en achterkant voldoende zijn, afhankelijk van de situatie.